Si Ayyub at ang Ganda ng Pagtitiis

---

UNANG KHUTBAH

الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي يَبْتَلِي عِبَادَهُ بِالسَّرَّاءِ وَالضَّرَّاءِ لِيَعْلَمَ الصَّادِقِينَ مِنَ الْكَاذِبِينَ، وَوَعَدَ الصَّابِرِينَ أَجْرًا بِغَيْرِ حِسَابٍ، نَحْمَدُهُ وَنَسْتَعِينُهُ وَنَسْتَغْفِرُهُ، وَنَعُوذُ بِاللهِ مِنْ شُرُورِ أَنْفُسِنَا وَمِنْ سَيِّئَاتِ أَعْمَالِنَا، مَنْ يَهْدِهِ اللهُ فَلَا مُضِلَّ لَهُ، وَمَنْ يُضْلِلْ فَلَا هَادِيَ لَهُ، وَأَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ.

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنتُم مُّسْلِمُونَ﴾

﴿يَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُم مِّن نَّفْسٍ وَاحِدَةٍ وَخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيرًا وَنِسَاءً ۚ وَاتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي تَسَاءَلُونَ بِهِ وَالْأَرْحَامَ ۚ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيبًا﴾

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَقُولُوا قَوْلًا سَدِيدًا * يُصْلِحْ لَكُمْ أَعْمَالَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ ۗ وَمَن يُطِعِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَدْ فَازَ فَوْزًا عَظِيمًا﴾

أَمَّا بَعْدُ: فَإِنَّ أَصْدَقَ الْحَدِيثِ كِتَابُ اللهِ، وَخَيْرَ الْهَدْيِ هَدْيُ مُحَمَّدٍ ﷺ، وَشَرَّ الْأُمُورِ مُحْدَثَاتُهَا، وَكُلَّ مُحْدَثَةٍ بِدْعَةٌ، وَكُلَّ بِدْعَةٍ ضَلَالَةٌ، وَكُلَّ ضَلَالَةٍ فِي النَّارِ.

Mga kapatid kong Muslim, halos lahat tayo ay may kilalang taong biglang nawalan: nawalan ng kalusugan, ng hanapbuhay, ng anak, ng asawa, ng magulang. At kapag nangyari ito, may dalawang tanong na sumasagi sa isip: "Bakit ako?" at "Hanggang kailan?" Ngayong Biyernes, makinig tayo sa isang lingkod ng Allah na dumaan sa isa sa pinakamabigat na pagsubok na nabanggit sa Qur'an, at kung paano siya sumagot sa dalawang tanong na iyon: si Propeta Ayyub ﷺ.

Ang Taong Binigyan, Pagkatapos ay Sinubok

Ang Qur'an ay hindi nagbibigay ng mahabang kuwento tungkol sa mga detalye ng buhay ni Ayyub. Ngunit sapat ang mga ayah para makita natin ang mahalaga: isang lingkod na may mga biyaya, sinubok sa katawan at sa pamilya, at nanatili sa ṣabr. Sabi ng Allah:

﴿وَأَيُّوبَ إِذْ نَادَىٰ رَبَّهُ أَنِّي مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَأَنتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ﴾

"At [alalahanin] si Ayyub, nang tumawag siya sa kanyang Panginoon: 'Katotohanan, ako ay sinaktan ng pinsala, at Ikaw ang pinakamaawain sa mga maawain.'" — Sūrat al-Anbiyā' 21:83

Dito pa lang, may aral na tayo sa paraan ng pagdu'a. Hindi siya nagsabi ng "Bakit Mo ito ginawa sa akin?" Hindi siya nagreklamo laban sa Allah. Ang sabi niya: "Ako ay sinaktan ng pinsala." Isang pagsasabi ng katotohanan. Pagkatapos: "Ikaw ang pinakamaawain sa mga maawain." Isang pagpupuri sa Allah. At wala nang kasunod. Hindi niya inutusan ang Allah kung ano ang gagawin. Ibinigay lang niya ang kalagayan niya sa Isang nakakaalam nito.

At ito ang sagot ng Allah:

﴿فَاسْتَجَبْنَا لَهُ فَكَشَفْنَا مَا بِهِ مِن ضُرٍّ ۖ وَآتَيْنَاهُ أَهْلَهُ وَمِثْلَهُم مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنْ عِندِنَا وَذِكْرَىٰ لِلْعَابِدِينَ﴾

"Kaya tinugon Namin siya, inalis Namin ang pinsalang nasa kanya, at ibinalik Namin sa kanya ang kanyang pamilya at ang katulad nila kasama nila, bilang awa mula sa Amin at paalala para sa mga sumasamba." — Sūrat al-Anbiyā' 21:84

Pansinin ang huling parirala: "paalala para sa mga sumasamba". Ang kuwento ni Ayyub ay hindi lamang kasaysayan. Isa itong paalala para sa bawat isa sa atin.

Ang Ṣabr ay Hindi Pagtatago ng Sakit

Marami ang nag-aakala na ang ṣabr ay nangangahulugang hindi ka puwedeng umiyak, hindi ka puwedeng magsabi na nasasaktan ka, hindi ka puwedeng humingi ng tulong. Hindi ito totoo. Si Ayyub ay umamin na siya ay nasasaktan, at tinawag pa rin siya ng Allah na:

﴿إِنَّا وَجَدْنَاهُ صَابِرًا ۚ نِّعْمَ الْعَبْدُ ۖ إِنَّهُ أَوَّابٌ﴾

"Katotohanan, natagpuan Namin siyang matiisin. Ang pinakamahusay na lingkod! Katotohanan, siya ay palaging bumabalik [sa Allah]." — Sūrat Ṣād 38:44

Ang ṣabr ay hindi ang kawalan ng pakiramdam. Ang ṣabr ay ang hindi pagsuway sa Allah dahil sa sakit: hindi pagrereklamo laban sa Kanyang hatol, hindi paggawa ng haram upang makatakas sa pagsubok, hindi pagsisigaw ng mga salitang nagpapasama sa pananampalataya. Pinapayagan ang luha, pinapayagan ang pagsasabi ng "masakit," at pinapayagan ang paghingi ng gamot at tulong.

Ang Propeta ﷺ ay umiyak nang mamatay ang kanyang anak na si Ibrāhīm, at sinabi niya:

«إِنَّ الْعَيْنَ تَدْمَعُ، وَالْقَلْبَ يَحْزَنُ، وَلَا نَقُولُ إِلَّا مَا يَرْضَىٰ رَبُّنَا»

"Ang mata ay lumuluha, ang puso ay nagdadalamhati, at wala kaming sasabihin maliban sa nagpapalugod sa aming Panginoon." — al-Bukhārī 1303; Muslim 2315 (Muttafaqun ʿalayh)

Ito ang ṣabr na buhay at malambot: tao ka pa rin, ngunit ang bibig at kilos mo ay nasa hangganan ng Allah.

Ang Pagsubok ay Hindi Palatandaan ng Galit ng Allah

Isa sa pinakamapanganib na maling akala ay ang isiping ang sakit o kahirapan ay patunay na kinamumuhian ka ng Allah. Pakinggan ang turo ng Propeta ﷺ nang tanungin: "Sino ang pinakamahirap na sinusubok?"

«أَشَدُّ النَّاسِ بَلَاءً الْأَنْبِيَاءُ، ثُمَّ الْأَمْثَلُ فَالْأَمْثَلُ، يُبْتَلَىٰ الرَّجُلُ عَلَىٰ حَسَبِ دِينِهِ، فَإِنْ كَانَ فِي دِينِهِ صُلْبًا اشْتَدَّ بَلَاؤُهُ، وَإِنْ كَانَ فِي دِينِهِ رِقَّةٌ ابْتُلِيَ عَلَىٰ حَسَبِ دِينِهِ، فَمَا يَبْرَحُ الْبَلَاءُ بِالْعَبْدِ حَتَّىٰ يَتْرُكَهُ يَمْشِي عَلَى الْأَرْضِ مَا عَلَيْهِ خَطِيئَةٌ»

"Ang pinakamatinding sinusubok ay ang mga propeta, pagkatapos ang mga sumusunod sa kanila sa kabutihan, at ang sumusunod pa. Sinusubok ang tao ayon sa kanyang relihiyon. Kung matibay ang kanyang relihiyon, tumitindi ang pagsubok sa kanya. At hindi aalis ang pagsubok sa lingkod hanggang iwan siya nitong naglalakad sa lupa na walang kasalanan." — at-Tirmidhī 2398; Ibn Mājah 4023 (Ḥasan Ṣaḥīḥ ayon kay at-Tirmidhī at kay al-Albānī)

Hindi ibig sabihin nito na lahat ng nasasaktan ay "mabuting tao," at hindi rin ibig sabihin na ang bawat sakit ay parusa. Ang punto: ang pagsubok ay maaaring pagpapatawad ng kasalanan, pagtataas ng antas, o pagsusuri ng pananampalataya. At ang hindi mo nakikita ang dahilan ay hindi nangangahulugang walang dahilan.

At narito ang hadith na nagbibigay-ginhawa sa bawat nagdurusa:

«مَا يُصِيبُ الْمُسْلِمَ مِنْ نَصَبٍ وَلَا وَصَبٍ وَلَا هَمٍّ وَلَا حُزْنٍ وَلَا أَذًى وَلَا غَمٍّ، حَتَّىٰ الشَّوْكَةِ يُشَاكُهَا، إِلَّا كَفَّرَ اللهُ بِهَا مِنْ خَطَايَاهُ»

"Walang anumang tumatama sa Muslim na pagod, sakit, alalahanin, lungkot, pinsala, o dalamhati, hanggang sa tinik na tumutusok sa kanya, malibang pinapatawad ng Allah ang bahagi ng kanyang mga kasalanan dahil dito." — al-Bukhārī 5641, 5642; Muslim 2573 (Muttafaqun ʿalayh)

Kahit ang tinik. Walang luhang nasasayang.

Ang Pagiging Tapat sa Panunumpa

Mayroon ding bahagi sa kuwento tungkol sa pagtupad sa pangako. Ayon sa Qur'an, nagpanata si Ayyub tungkol sa kanyang asawa. Hindi detalyado ang dahilan sa ayah, ngunit ang aral ay malinaw: hindi niya ginawang dahilan ang kanyang sakit para sirain ang panata. Ibinigay ng Allah ang paraan:

﴿وَخُذْ بِيَدِكَ ضِغْثًا فَاضْرِب بِّهِ وَلَا تَحْنَثْ ۗ إِنَّا وَجَدْنَاهُ صَابِرًا﴾

"At kumuha ka sa iyong kamay ng isang bigkis [ng sanga] at ihampas mo ito, at huwag kang sumira sa panata. Katotohanan, natagpuan Namin siyang matiisin." — Sūrat Ṣād 38:44

Makikita natin dito ang pagmamahal ng Allah sa Kanyang lingkod na nagtiis: binigyan Niya siya ng labasan. Tunay ngang "kasama ng hirap ang ginhawa."

Ang Biyaya Matapos ang Pagsubok

Ang Propeta ﷺ ay nagkuwento tungkol sa isa pang biyaya kay Ayyub:

«بَيْنَا أَيُّوبُ يَغْتَسِلُ عُرْيَانًا، فَخَرَّ عَلَيْهِ رِجْلُ جَرَادٍ مِنْ ذَهَبٍ، فَجَعَلَ يَحْثِي فِي ثَوْبِهِ، فَنَادَاهُ رَبُّهُ: يَا أَيُّوبُ، أَلَمْ أَكُنْ أَغْنَيْتُكَ عَمَّا تَرَىٰ؟ قَالَ: بَلَىٰ يَا رَبِّ، وَلَٰكِنْ لَا غِنَىٰ بِي عَنْ بَرَكَتِكَ»

"Habang naliligo si Ayyub nang hubad, bumagsak sa kanya ang isang kawan ng balang na yari sa ginto. Nagsimula siyang magsalok nito sa kanyang kasuotan. Tinawag siya ng kanyang Panginoon: 'O Ayyub, hindi ba't pinayaman Kita sa anumang nakikita mo?' Sabi niya: 'Oo, O Panginoon, ngunit wala akong pagtangging kailangan ko ang Iyong pagpapala.'" — al-Bukhārī 279 (Ṣaḥīḥ)

Kahit sa gitna ng ginhawa, nanatili siyang nangangailangan sa barakah ng Allah. Ito ang isip ng isang lingkod: ang yaman ay hindi pumapalit sa pangangailangan sa Kanya.

Ang Gantimpala ng mga Nagtitiis

Sinabi ng Allah:

﴿إِنَّمَا يُوَفَّى الصَّابِرُونَ أَجْرَهُم بِغَيْرِ حِسَابٍ﴾

"Ang mga nagtitiis lamang ang bibigyan ng kanilang gantimpala nang walang bilang." — Sūrat az-Zumar 39:10

At sinabi ng Propeta ﷺ:

«وَمَنْ يَتَصَبَّرْ يُصَبِّرْهُ اللهُ، وَمَا أُعْطِيَ أَحَدٌ عَطَاءً خَيْرًا وَأَوْسَعَ مِنَ الصَّبْرِ»

"Ang sinumang magsikap magtiis, tutulungan siya ng Allah na magtiis. At walang sinumang binigyan ng biyayang mas mabuti at mas malawak kaysa sa ṣabr." — al-Bukhārī 1469; Muslim 1053 (Muttafaqun ʿalayh)

Mula sa mga Salaf, sinabi ng Amīr al-Mu'minīn ʿUmar ibn al-Khaṭṭāb رضي الله عنه: "Natagpuan namin ang pinakamabuting buhay namin sa ṣabr." (Athar na iniulat ni al-Bukhārī nang walang buong isnad, muʿallaq.) Ito ang salita ng mga taong nakaranas ng gutom, digmaan, at pagkatapon, ngunit nagsabing ang ṣabr ang pinakamagandang bahagi ng kanilang buhay.

أَقُولُ قَوْلِي هَٰذَا وَأَسْتَغْفِرُ اللهَ لِي وَلَكُمْ وَلِسَائِرِ الْمُسْلِمِينَ مِنْ كُلِّ ذَنْبٍ، فَاسْتَغْفِرُوهُ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ.

(Uupo sandali ang khaṭīb.)

---

IKALAWANG KHUTBAH

الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَا يُضِيعُ أَجْرَ الصَّابِرِينَ، وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ، وَأَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ نَبِيَّنَا مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ.

Mga kapatid, ilang paalala para sa atin ngayon:

1. Sa may sakit: magpagamot, ngunit huwag kalimutang ang kagalingan ay nasa kamay ng Allah. Sabihin mo ang kalagayan mo sa Kanya gaya ng ginawa ni Ayyub.
2. Sa mga nawalan ng mahal sa buhay: sabihin ang "إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ" at hilingin ang kapalit na mabuti mula sa Allah. Ang luha ay hindi kasalanan.
3. Sa mga dumadalaw sa maysakit: maging magaan, magdala ng pag-asa, at tumulong, hindi lamang magbigay ng payo.
4. Sa lahat: huwag hayaang gawing dahilan ang pagsubok para iwanan ang ṣalāh, o para gumawa ng haram upang "makalusot."
5. Sa mga nasa ginhawa: magpasalamat, at alalahanin ang mga nagdurusa sa iyong du'a at ṣadaqah.

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَعَلَىٰ آلِ مُحَمَّدٍ، كَمَا صَلَّيْتَ عَلَىٰ إِبْرَاهِيمَ وَعَلَىٰ آلِ إِبْرَاهِيمَ، إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ، وَبَارِكْ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَعَلَىٰ آلِ مُحَمَّدٍ، كَمَا بَارَكْتَ عَلَىٰ إِبْرَاهِيمَ وَعَلَىٰ آلِ إِبْرَاهِيمَ، إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ.

اللَّهُمَّ إِنَّا نَقُولُ كَمَا قَالَ عَبْدُكَ أَيُّوبُ: أَنِّي مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَأَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ، فَاكْشِفْ عَنَّا وَعَنْ مَرْضَانَا وَمَرْضَىٰ الْمُسْلِمِينَ، وَاشْفِهِمْ شِفَاءً لَا يُغَادِرُ سَقَمًا، وَارْزُقْنَا الصَّبْرَ وَالرِّضَا بِقَضَائِكَ، وَاجْعَلْنَا مِنَ الصَّابِرِينَ الشَّاكِرِينَ.

رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ.

عِبَادَ اللهِ:

﴿إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْإِحْسَانِ وَإِيتَاءِ ذِي الْقُرْبَىٰ وَيَنْهَىٰ عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنكَرِ وَالْبَغْيِ ۚ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ﴾،

فَاذْكُرُوا اللهَ الْعَظِيمَ يَذْكُرْكُمْ، وَاشْكُرُوهُ عَلَىٰ نِعَمِهِ يَزِدْكُمْ، وَلَذِكْرُ اللهِ أَكْبَرُ، وَاللهُ يَعْلَمُ مَا تَصْنَعُونَ. وَأَقِمِ الصَّلَاةَ.

---

Mga Sanggunian

• ﴿وَأَيُّوبَ إِذْ نَادَىٰ رَبَّهُ...﴾ — Sūrat al-Anbiyā' 21:83–84 (Qurʾān)

• ﴿إِنَّا وَجَدْنَاهُ صَابِرًا ۚ نِّعْمَ الْعَبْدُ...﴾ — Sūrat Ṣād 38:41–44 (Qurʾān)

• ﴿إِنَّمَا يُوَفَّى الصَّابِرُونَ أَجْرَهُم بِغَيْرِ حِسَابٍ﴾ — Sūrat az-Zumar 39:10 (Qurʾān)

• «إِنَّ الْعَيْنَ تَدْمَعُ، وَالْقَلْبَ يَحْزَنُ...» — al-Bukhārī 1303; Muslim 2315 (Muttafaqun ʿalayh)

• «أَشَدُّ النَّاسِ بَلَاءً الْأَنْبِيَاءُ...» — at-Tirmidhī 2398; Ibn Mājah 4023 (Ḥasan Ṣaḥīḥ)

• «مَا يُصِيبُ الْمُسْلِمَ مِنْ نَصَبٍ وَلَا وَصَبٍ...» — al-Bukhārī 5641; Muslim 2573 (Muttafaqun ʿalayh)

• «بَيْنَا أَيُّوبُ يَغْتَسِلُ عُرْيَانًا...» — al-Bukhārī 279 (Ṣaḥīḥ)

• «وَمَنْ يَتَصَبَّرْ يُصَبِّرْهُ اللهُ...» — al-Bukhārī 1469; Muslim 1053 (Muttafaqun ʿalayh)

• «وَجَدْنَا خَيْرَ عَيْشِنَا بِالصَّبْرِ» — ʿUmar ibn al-Khaṭṭāb, al-Bukhārī (muʿallaq) (Athar)